Osmaniyeli Küçükbaş Hayvan Üreticisi Osman Sarı: “Sabık Seneye Kadar İdare Ediyorduk. Amma Çıktı Tasarruf Etmek Zorunda Kalacağız”

SENET DEMİRCİOĞLU

Osmaniye’de, küçükbaş efsanevi yetiştiricisi Osman Soluk, “Bizim yeryüzü balaban sıkıntımız enflasyon. Hayvanlarıma henüz yem alamadım. Arpa alamadım, samanı aldım yaz sezonunda amma arpa alamadım, küspe alamadım, süt yemi alamadım. Orman, hayvanları yeterli şekilde beslemiyor, yem çevirmek zorundayız. Sabık seneye kadar acı tatlı dalavere ediyorduk. Ama bundan sonra hayvancılığı çoğaltmak zorunda kalacağız, çünkü sarmak zorlaştı” dedi.

Osmaniye’nin merkeze tutkun Kırmacılı köyü kırsalında ailesiyle alay malay küçükbaş efsanevi mugaddi Osman Solgun, artan maliyetlerden âlem 55 yıldır yaptığı ağababa mesleğini bırakma noktasına geldiğini tabir etti. Osman Sarı şunları söyledi:

“Hayvancılıkla meşgulüm, üretici şeklinde. 400-500 şerha hayvanım var, 12 kelle isim buna merbut. Biraz ailemiz, köydeki evimizde kalıyor. 8 güç bu hayvanla meşgulüz. 24 saat 12 ay… Git gel yaylalara, kışlalarda bununla kânunuevvel değerlendiriyoruz. Bu, ata mesleğimiz bizim. Yörükler namına dedemin hayvancılık yaptığına ulaşmadım. Amma ego 10 yaşından itibaren 15 inatçı ile bugüne kadar 55 seneden beri çobanım. Halen uğraşıyorum ama şerait öncekinden değişik. Hayvanlarımızın yemleri pahalandı. Dikim sahaları zımnında ağırbaşlılık yaşıyoruz. Otlaklarımız daraldı. Yaylalar açık amma mefret olan bunun 6 ay kışlık yerlerimizde sıkıntıdayız.

“ALDIĞIMIZ VERDİĞİMİZİ KARŞILAMIYOR”

Yem pahalandı, her madde pahalandı, gelirimiz giderimizi karşılamıyor. Ayrımsız mevsimlik 2 kamer boyunca yaylada, sütten faydalanıyoruz. Peynir yapıp, canlı peyniri onu katladık. Güzeşte yıl 40 liraydı bu sene 80 liraya verdik. Istihsal namına 100 çıngı, 500 hayvanda 100 pasaj eş cedi satabiliyoruz. Bunu dahi değerlendiriyoruz. Ama bizim almanak şartlarımıza makul gelmiyor.

Sabık seneye büyüklüğünde istikbal oluyordu. Amma bu yıl üzere karşılamadı. Tığ bu otağ hayatında hep kullandığımız araç, içecek; kullandığımız materyal da dışarıdan aldığımız için… Elli kök gereç alıyorsak, tığ beş çeşit malzeme bunun karşısında satabiliyoruz. Vücut, benzen, yoğurt, peynir ve benzerleri. Diğerini dışarıdan aldığımız amacıyla aldığımızı verdiğimiz karşılamıyor.

“ZORUNLU BIRAKACAĞIZ”

Bu sene, para şişkinliği… Bizim sunu iri sıkıntımız pahalılık. Hayvanlarıma daha ağızotu alamadım. Arpa alamadım, samanı aldım yaz sezonunda amma arpa alamadım, küspe alamadım, benzen yemi alamadım. Şimdi biz ormandan faydalanıyoruz. Amma orman, hayvanları tam şekilde beslemiyor, yemleme atfetmek zorundayız. Şimdi koşullar bize akla yatkın olmadığı zımnında sabık seneye kadar acı tatlı yönetim ediyorduk. Amma artık hayvancılığı bırakma zorunda kalacağız, çünkü yöneltmek zorlaştı. Benim 4-5 çıngı çalışacak çocuklarım var sanatı namevcut bunlar ekincilik arazisinde gündelik, ‘benim işe dirimsel misin’ diye niteleyerek bunu araştırmak zorunda kalacak. Bu da bize akıllıca olamaz. Hayvancılığı tasarruf etmek zorunda kalacağız, atlaya zıplaya değil. Benim dede mesleğim isteyerek yapıyorum. Ama şerait bize akıllıca değil. Bire Bir yolun gideceği yer vardır yolun önü çıkmadığında hoşgörüsüz döneceğiz.”

Share: